madalas hindi na ako nanuuod ng telebisyon tingin ko kasi panapanahon ang pagkahilig ko sa isang bagay halimbawa wala akong interes ngayon pero baka sa susunod na buwan ay meron na ulit. ang kaso lang tuwing susubukan kong ibalik ang interes ko sa panonood ng tv ay lagi nalang akong nabibigo, mula morning show papuntang noon time show hangang TV ad sa telebisyon, napapasok, pinapasok at pinapapasok ang pulitika.
eh ano ba ang problema ko sa pulitika? basta ang alam ko ayaw ko sa pulitika, pero ito ako laging apektado, ayaw ko ba talaga? hindi ko alam.
mainam na medium talaga ang air time sa telebisyon dahil halos abot nito saan sulok man ng mundo, maihahatid mo ang mensaheng gustong ipabatid sa mga manonood kaya naman kitang kita ito ng mga pulitiko kaya kanya kanyang diskarte sa pag gamit ng mamahaling air time sa telebisyon. minsan daig pa nila ang mga produkto sa dalas ipakita ng tv ad nila sa telebisyon.
2009 pa lang ngayon at 2010 pa ang eleksyon.
sa panahong ito ang kasabihang ” Daig ng maagap ang masipag” ay motto ata halos lahat ng mga pulitikong nagnanais maka upo sa pinakamataas na bangkuan ng pamahalaan.
kung hindi ako nagkakamali ang huling buwan ng taon 2008 ay meron na ding mga patikim sa tv ad sa telebisyon ang mga pulitikong nais tumakbo at maupo sa pwesto at dahil doon mas nawalan ako ng gana sa mga pulitikong ito, at ng mag laon sa telebisyon.
nakita mo na ang bahay ng isang senador na galing sa hirap at laking tondo? nakakaawa sila dati no? biruin mo may tulo sa loob ng bahay nila, masikip at tabi tabi silang matulog parang wala ng pag asa pero dahil sa sipag at tyaga nya, nagsimulang umarangkada ang buhay nila. panalo!
ang tanong ko lang, ilang taon na ba itong senador na to? ilang taon na ba syang mayaman este matagumpay sa buhay? hanga ako sa kanya dahil nakita pa niya o itinuring niyang ancestral house yung bahay nila sa tondo, o guni guni ko lang ito? gusto ko din malaman kung sino ang nakuha nyang set designer ng bahay na pinakita nila sa tv. hays tunay kaya ang mga ito o isang palabas lang. mag isip tayo.
may nakita ka na bang mama na nakasuot ng asul na polo at maong na pantalon na galing sa kawalan at biglang sasakay ng padyak at biglang maguusisa sa mga pangarap ng mga musmos na bata? maganda ang konsepto kaso wala sa realidad maaring nasa realidad pero mali ang timing, at bakit kung kelan malapit na ang eleksyon ay doon mo lang naisipang mag byahe gamit ang padyak at mag tanong tanong ng kung ano ang pangarap ng kabataang pinoy.
at hindi ka pa nakunentento, nag arkila ka pa ng isang damukal na artista nang teatro para sa political campaign mo, yung mga artista mo bigay na bigay sa pag arte sa pagbibigay ng linya kung gaano na sila nahihirapan sa buhay nila.
ang linyang tumatak sa isip ko ay
” sa lahat ng dumaan dito ikaw lang ang huminto”
damang dama ko ang ganap ng nagbikas ng katagang ito tapos sasagutin mo lang sa napakalamig at walang sinseridad na
“wag kayong mag alalala akong bahala, lalaban tayo!”
anak ng pating na baog, hala ka!
sana naman nag ensayo ka ng mainam sa harap ng salamin bago ka sumalang at bigkasin ang mga katagang ito, dahil imbis na kilabutan ako dahil nakaka antig ang politikal ad mo ay kinalibutan ako sa walang sinseridad mong pag ganap, lalo mo lang pinagtibay ang kawalan ko ng gana sa telibisyon.
may nalalaman ka pang linya na
” anak itabi mo, ako na”
isa na naman hala hala!!!
asan ang katotohan sa sitwasyong ito, maganda ang motibo at paraan para mabuo ang tiwala sayo ng sambayanan ang kaso lang sa acting mo, nabuo ang tanong sa isip ko, tunay ba talaga ito? o gaya ng palabas sa tv ito ay isa lang din fantaserye na uso sa panahon ngayon.
ang mga ad na ito ay sumusubok na paniwalain ang taong bayan na may ginintuang puso ang ang mga puliko kaso hindi ako maniniwala dito.
sabihin mo ng sarado ang isip ko. sarado talaga pag dating sa ganito.
yung mga nabanggit na pulitiko, ayos naman ang pag tinggin ko sa kanila noong una nabago lang dahil sa mga pinalabas nilang ito.
sabi ko kasi sa sarili ko, hindi ko iboboto ang mga pulitiko na mangangapanya sa taong 2009 kaya pasok na tong dalawang ito. kung mabawas man sila sa listahan ng iboboto ko mas mahihirapan akong pumili ng tamang kandidato pero problema ko na yon.
at wag kalimutan ang ginawang kabalbalan ng isang senadora na namigay ng bracelet sa libing na isang kinikilang icon ng ating bansa, siguradong burado na siya sa listahan ng kandidato ko, wala siyang matinong pag iisip para gawin ang karumaldumal na bagay na yon, wala siyang inisip kundi isawsaw ang sarili niya sa kasikatan ng libing ng yumao na. ito ang masasabi ko sayo
nakaka inis ka, pero nakakatawa pa din dahil ang tanga mo pala ngunit nakaka awa ka, nawalan ka na ng tsansa dahil SAKIM ka.
hindi naman lahat ng politikal ad masakit sa mata, meron akong isang gusto yung may tag line na “ganito po kami sa makati” sana sa buong bansa rin, maganda ang pangakong iniwan nya, isang pangarap na lugar na matagal na nating inaasam para sa ating bansa.
